Szanowne Wspaniałe, Szanowni Wspaniali!

 

 

Znacie mnie już jako „Panią od teatru”. I bardzo mi jest miło. Ale raz jeszcze pragnę się przedstawić i pokazać Wam w pigułce na czym polega moja teatralna praca.
Nazywam się Agata Knak i jestem instruktorką teatralną w prawdopodobnie najlepszej szkole na świecie. W szkole, w której każdy nauczyciel i każdy uczeń może odkrywać i rozwijać swój potencjał. Mówię to z pełną odpowiedzialnością, dziękując Pani Dyrektor i Panu Dyrektorowi za możliwość pracy w tej szkole.

A moja historia jest taka: przybyłam tu 7 lat temu na zastępstwo, nauczając najpierw języka francuskiego, stosując techniki teatralne. W tym samym roku założyłam kółko teatralne, bo teatr towarzyszy mi od ponad 20 lat. Dzieci zakochały się w technikach teatralnych, a pani Dyrektor doceniła moc teatru i wprowadziła zajęcia teatralne do planu lekcji. I oto jestem. W mojej prezentacji pragnę przedstawić mini fragment mojej ukochanej pracy.

 

 

 

TEATR

 

Dawno dawno temu w świecie komputerów, robotów, hałasu i ludzi poważnych zrodziła się cisza, rozmowa i refleksja. Zrodziły się emocje, emocje na nowo. Wyłoniły się: smutek i radość, odraza i akceptacja, strach i złość, zdziwienie i oczekiwanie.

Najpierw nieśmiało, a potem coraz śmielej rodziła się ekspresja ciała i słowa. Rodziła się relacja. Powstał teatr, który pozwala małym i dużym poczuć się bezpiecznie w wyrażaniu siebie; pomaga pokonywać własne lęki i ograniczenia. Jest terapią, pracą w grupie, wspieraniem się i dialogiem. Dialogiem z innymi i dialogiem z sobą samym.

Powstał teatr, który jest sukcesem. Sukcesem spojrzenia w oczy, uśmiechu, podania ręki. Sukcesem wyjścia na scenę, wydobycia z siebie głosu, krzyku lub trwania w ciszy. I jak powiadają Muminki: Teatr jest najważniejszą rzeczą na świecie, dlatego, że pokazuje ludziom jakimi są, jakimi pragnęliby być, jakimi mogliby być, gdyby mieli odwagę.

My szukamy tej odwagi. Naszym celem jest rozwój, a cudownym skutkiem ubocznym naszej wspólnej pracy jest przedstawienie.

 

 

KAŻDY JEST WAŻNY. KAŻDY!

 

Taka jest magia teatru. Bo teatr to docenianie, nie ocenianie. Nigdy ocenianie. Teatr to wspólne tworzenie przedstawienia, szukanie i znajdowanie. Teatr to proces i droga. A nasz głos jest słyszalny w teatralnych projektach najmłodszych o teatralnych tytułach:

PRZEDSTAWIENIA ZRODZONE Z DZIECIĘCEJ RADOŚCI

  • Porzućcie zwyczajność,
  • Ministerstwa osobliwych osobowości,
  • Przedstawienia z marzenia,
  • Szkoła na opak i szkoła latania.

 

 

 

MOC MŁODZIEŃCZEJ ENERGII

 

Małe pociechy zmieniają się w świadomych siebie młodych ludzi z piękną ekspresją i umiejętnością wyrażania siebie. Potrzeba wyrażania siebie nie zanika z wiekiem, a kto wie, może nawet jest większa. Nasza młodzież jest jak energia jądrowa napędzająca radość.

 

TEATR JAKO PASJA

 

Są i tacy, dla których teatr jest czymś więcej niż zabawą. Dlatego Teatralni łączą swoją siłę i wrażliwość, tworząc grupy NAPAD i OCH! EMOCJA, by zachwycić publiczność w Centrum Kultury Zamek w Poznaniu takim spektaklami jak:

  • Tylko wariaci są coś warci,
  • Szlafrok Hols i Doktor Młotson,
  • Nie-Samotność,
  • Nie zadzieraj z Rodzanicami,
  • Po co czuć?
  • Taka oto pożegnalna historia teatralna.
 

 

 



 

 

 

DOROSŁOŚĆ JEST PIĘKNA

 

A czy dorosłość może być magicznie teatralna? Niech magia odkrywania siebie i dawania radości innym NIGDY nas nie opuszcza. Angażujemy do wspólnej pracy Uczniów, Nauczycieli i Rodziców. Teatr to emocje, którymi warto się dzielić, teatr nie zna wieku i nie dzieli ludzi, tylko łączy. Dlatego naszą radość niesiemy dalej, docierając także do ludzi starszych, ucząc się od siebie nawzajem. Teatr jest po to, aby wszystko było inne niż dotąd.

Wierzę, że mamy moc zmieniania świata, zmieniając siebie.
Wierzę, że „warto pozwolić sobie na wariactwo, aby nie oszaleć, kiedy przyjdzie szaleństwo„.

( Cezary Iber )