Szanowni Państwo,

jestem instruktorką teatralną, tak oficjalne. A tak zwyczajnie, po prostu uwielbiam twórczą  pracę z dziećmi i młodzieżą. Ubóstwiam tworzyć teatr, bo teatr jest nieograniczony, bo teatr jest terapią, bo otwiera, oczyszcza, śmieszy, zdumiewa, odzyskuje, uwalnia, usprawiedliwia szaleństwo, potrzebuje szaleństwa, pozwala żyć w myśl zasady: „Tylko wariaci są coś warci”. Daje i dzieciom i dorosłym możliwość przekraczania własnych granic, zapewniając jednocześnie poczucie bezpieczeństwa!

 

Kółko teatralne założyłam w 2012 roku .

 Od początku istnienia skupiamy w grupie teatralnej NAPAD indywidualności, które chcą wyrażać swoje emocje, dzielić się emocjami i tworzyć poprzez emocje, korzystając z terapeutyczno-edukacyjnej funkcji teatru.

 

Dla mnie najważniejsze jest to, by dzieci czuły się swobodnie w wyrażaniu swoich indywidualnych potrzeb i emocji, a jednocześnie miały poczucie odpowiedzialności za grupę i wspólną pracę.

Pracujemy ciężko i intensywnie, w przyjaznej i twórczej atmosferze, zwracając uwagę na następujące elementy:

  1. integrację grupy (najważniejsze, bo człowiek jest najważniejszy!),
  2. sztukę pisania scenariuszy
  3. ekspresję ciała i emocji
  4. emisję głosu
  5. ruch sceniczny
  6. tworzenie i rozbudowywanie postaci
  7. techniki zapamiętywania tekstu
  8. refleksyjność
  9. i wiele innych.

Uczniowie mają pełny wpływ na tworzenie przedstawienia. Ja służę im pomocą, uczymy się od siebie nawzajem.

Co roku z moją grupą teatralną prezentujemy przedstawienia w ramach Festiwalu Wiosna Młodych w CK Zamek w Poznaniu.

  1. W 2012 roku wystawiliśmy „Zielono-Czerwonego Kapturka” (ponieważ sam jeden Czerwony nie satysfakcjonował dzieci; były też dwa wilki, a Babcia grała na gitarze).
  2. W 2013 roku prezentowaliśmy musical „Roman i Julka” (dzieci śpiewały w języku francuskim, tańczyły wymyślone przez siebie układy i, co warto podkreślić, absolutnie wyjątkową Julią był Wincenty, a absolutnie wyjątkowym Romanem – Ania).
  3. Rok 2014 należał do Wariatów z Krainy Czarów. Scenariusz tworzyliśmy wspólnie (jak w latach poprzednich) na podstawie Alicji w Krainie Czarów.
  4. W 2015 scenariusz przedstawienia napisała niezapomniana uczennica Amelia Janaszczyk. Dzięki temu na deskach teatru zagościliśmy ze „Szlafrokiem Holsem i doktorem Młodsonem”.
  5. W roku 2016/2017 realizujemy przedstawienie pod tytułem „Nie-Samotność.” Na podziwianie efektów naszej pracy zaprosimy, jak co roku, do CK ZAMEK w Poznaniu.

 

Każde spotkanie teatralne jest wyjątkowe. Czasami dlatego, że po prostu pracujemy jeszcze więcej niż zwykle, a czasami dlatego, że nagle odkryliśmy coś nowego w sobie, innym razem dlatego, że poradziliśmy sobie z problemem, który był dla nas trudny  albo dlatego, że jesteśmy razem.

Najważniejsza jest nasza wspólna droga, przedstawienie jest wspaniałym „efektem ubocznym” naszej pracy J.

Myślę, że ideę teatralnej wolności warto przekazywać dalej.

Z teatralnym pozdrowieniem,

Agata Knak